1) सर्वे (Survey)

शाळा/महाविद्यालयीन आरोग्य तपासणी व आरोग्य केंद्रांच्या सर्वेक्षणातून पुढील बाबी आढळून आल्या:

हिमोग्लोबिनचे प्रमाण आरोग्याचे महत्त्वाचे निदर्शक आहे.

विद्यार्थ्यांमध्ये व महिलांमध्ये हिमोग्लोबिन कमी आढळण्याचे प्रमाण तुलनेने जास्त आहे.

योग्य आहार व नियमित तपासणी केल्यास हिमोग्लोबिन पातळी सुधारू शकते.

हिमोग्लोबिन तपासणीसाठी सोप्या व जलद चाचण्या वापरल्या जातात.

2) साहित्य (Materials)

हिमोग्लोबिन तपासणीसाठी लागणारे साहित्य (प्रॅक्टिकल/डेमो साठी):

हिमोग्लोबिन मीटर / साहली (Sahli’s) उपकरण

कॅपिलरी ट्यूब / ड्रॉपर

डिस्टिल्ड पाणी

रिऍजेंट (आवश्यक असल्यास)

कापूस व स्पिरीट

हातमोजे (Gloves)

3) उद्देश (Objectives)

रक्तातील हिमोग्लोबिनचे प्रमाण जाणून घेणे

हिमोग्लोबिनचे आरोग्यातील महत्त्व समजून घेणे

वेगवेगळ्या व्यक्तींमधील हिमोग्लोबिन पातळीची तुलना करणे

हिमोग्लोबिन कमतरतेबद्दल जागरूकता निर्माण करणे

4) निरीक्षण (Observation)

हिमोग्लोबिन तपासणीदरम्यान खालील निरीक्षणे नोंदविण्यात आली:

हिमोग्लोबिनचे प्रमाण वय, लिंग व आहारावर अवलंबून बदलते.

सामान्य श्रेणीत असलेले हिमोग्लोबिन आरोग्यदृष्ट्या योग्य मानले जाते.

कमी हिमोग्लोबिन असलेल्या व्यक्तींमध्ये थकवा जाणवण्याची शक्यता असते.

उपकरण योग्य प्रकारे वापरल्यास अचूक वाचन मिळते.

5) निष्कर्ष (Conclusion)

हिमोग्लोबिन हे रक्तातील एक महत्त्वाचे घटक असून ते शरीरात ऑक्सिजन वाहून नेण्याचे कार्य करते. हिमोग्लोबिनची योग्य पातळी राखणे आरोग्यासाठी आवश्यक आहे. नियमित तपासणी, संतुलित आहार आणि आरोग्याविषयी जागरूकता यामुळे हिमोग्लोबिनचे प्रमाण योग्य ठेवता येते. त्यामुळे हिमोग्लोबिन तपासणीला आरोग्य तपासणीत महत्त्वाचे स्थान आहे.

प्रस्तावना :

अतिसार, उलटी किंवा जुलाब झाल्यास शरीरातील पाणी व क्षारांचे प्रमाण कमी होते. अशा वेळी शरीरातील पाणी व क्षारांची कमतरता भरून काढण्यासाठी ORS चा उपयोग केला जातो. ORS मुळे निर्जलीकरण टाळण्यास मदत होते.

साहित्य :

  1. उकळून थंड केलेले पाणी – १ लिटर
  2. साखर – ६ चमचे
  3. मीठ – ½ चमचा
  4. स्वच्छ भांडे
  5. चमचा

कृती :

  1. स्वच्छ भांड्यात १ लिटर उकळून थंड केलेले पाणी घ्यावे.
  2. त्यात ६ चमचे साखर घालावी.
  3. त्यात ½ चमचा मीठ घालावे.
  4. चमच्याने द्रावण नीट ढवळून घ्यावे.
  5. साखर व मीठ पूर्णपणे विरघळेपर्यंत ढवळावे.

उद्देश :

शरीरातील पाणी व क्षारांची कमतरता भरून काढण्यासाठी ORS तयार करणे.

निरीक्षण :

  • साखर व मीठ पाण्यात पूर्णपणे विरघळले.
  • द्रावण पारदर्शक दिसले.
  • द्रावणाची चव गोड-खारट होती.

निष्कर्ष :

योग्य प्रमाणात साखर, मीठ व पाणी मिसळून ORS तयार करता येते. हे द्रावण निर्जलीकरण टाळण्यासाठी उपयुक्त आहे.

प्रस्तावना :

आपल्या शरीराला ऊर्जा मिळण्यासाठी अन्नाची गरज असते. अन्नातून मिळणारी ऊर्जा कॅलरी या एककात मोजली जाते. वेगवेगळ्या अन्नपदार्थांमध्ये वेगवेगळ्या प्रमाणात कॅलरी असतात. कॅलरी मोजल्याने संतुलित आहार घेण्यास मदत होते.

साहित्य :

  1. अन्नपदार्थांची यादी
  2. कॅलरी चार्ट / पोषणमूल्य तक्ता
  3. वही
  4. पेन
  5. कॅल्क्युलेटर

कृती :

  1. दिवसभरात घेतलेल्या अन्नपदार्थांची यादी तयार करावी.
  2. प्रत्येक अन्नपदार्थातील कॅलरी कॅलरी चार्टच्या सहाय्याने शोधाव्यात.
  3. प्रत्येक अन्नपदार्थाच्या कॅलरी वहीत नोंदवाव्यात.
  4. सर्व कॅलरींची बेरीज करावी.
  5. एकूण कॅलरींची तुलना आवश्यक कॅलरींशी करावी.

उद्देश :

दैनंदिन आहारातील कॅलरीचे प्रमाण मोजणे व त्याची माहिती मिळवणे.

निरीक्षण :

  • वेगवेगळ्या अन्नपदार्थांमध्ये वेगवेगळ्या प्रमाणात कॅलरी आढळल्या.
  • तेलकट व गोड पदार्थांमध्ये कॅलरी जास्त होत्या.
  • फळे व भाज्यांमध्ये कॅलरी कमी होत्या.

निष्कर्ष :

कॅलरी मोजल्याने आपण घेत असलेल्या आहाराची ऊर्जा मूल्य समजते. संतुलित व आरोग्यदायी आहार घेण्यासाठी कॅलरी मोजणे उपयुक्त आहे.

प्रस्तावना :

रक्तदाब म्हणजे रक्ताने रक्तवाहिन्यांवर टाकलेला दाब होय. शरीरातील रक्तदाब योग्य प्रमाणात असणे आरोग्यासाठी आवश्यक आहे. रक्तदाब मोजल्याने उच्च किंवा कमी रक्तदाबाची माहिती मिळते व आरोग्याची काळजी घेता येते.

साहित्य :

  1. रक्तदाब मोजण्याचे यंत्र (बी.पी. मशीन)
  2. स्टेथोस्कोप (डिजिटल मशीन असल्यास आवश्यक नाही)
  3. खुर्ची
  4. वही
  5. पेन

कृती :

  1. व्यक्तीस खुर्चीवर शांत बसवावे.
  2. हात सरळ ठेवून वरच्या बाजूस बी.पी. कफ बांधावा.
  3. स्टेथोस्कोप किंवा डिजिटल मशीनच्या सहाय्याने रक्तदाब मोजावा.
  4. आलेली रीडिंग वहीत नोंदवावी.
  5. काही वेळाने पुन्हा मोजणी करून खात्री करावी.

उद्देश :

रक्तदाब मोजून व्यक्तीच्या आरोग्यस्थितीची माहिती मिळवणे.

निरीक्षण :

  • रक्तदाबाची रीडिंग मिळाली.
  • सिस्टोलिक व डायस्टोलिक दाब वेगवेगळे आढळले.
  • शांत स्थितीत रक्तदाब स्थिर दिसला.

निष्कर्ष :

रक्तदाब मोजल्याने शरीरातील रक्तदाबाचे प्रमाण समजते. नियमित रक्तदाब मोजणे आरोग्यासाठी उपयुक्त आहे.

प्रस्तावना :

मानवी शरीराचे तापमान मोजण्यासाठी क्लिनिकल थर्मामीटरचा वापर केला जातो. शरीराचे तापमान सामान्यपेक्षा जास्त असल्यास ताप असल्याचे समजते. त्यामुळे आजार ओळखण्यास मदत होते.

साहित्य :

  1. क्लिनिकल थर्मामीटर
  2. कापूस
  3. स्पिरिट / सॅनिटायझर
  4. वही
  5. पेन

कृती :

  1. थर्मामीटर स्वच्छ करून घ्यावा.
  2. पाऱ्याचा स्तर 35°C खाली येईपर्यंत थर्मामीटर हलवावा.
  3. थर्मामीटर जिभेखाली किंवा बगलेत ठेवावा.
  4. १ ते २ मिनिटे थर्मामीटर तसाच ठेवावा.
  5. थर्मामीटर बाहेर काढून तापमान वाचावे व नोंद करावी.

उद्देश :

क्लिनिकल थर्मामीटरच्या सहाय्याने शरीराचे तापमान मोजणे.

निरीक्षण :

  • पाऱ्याचा स्तर ठराविक ठिकाणी स्थिर झाला.
  • शरीराचे तापमान अचूकपणे दिसून आले.
  • तापमान सामान्य किंवा जास्त असल्याचे समजले.

निष्कर्ष :

क्लिनिकल थर्मामीटरच्या सहाय्याने शरीराचे तापमान अचूकपणे मोजता येते. त्यामुळे आरोग्य स्थिती जाणून घेणे सोपे होते.

प्रस्तावना :

हातांवर अनेक जंतू व घाण असते. साबण व पाण्याने हात स्वच्छ धुतल्यास हे जंतू नष्ट होतात. स्वच्छ हात ठेवल्याने अनेक आजार टाळता येतात व आरोग्य चांगले राहते.

साहित्य :

  1. स्वच्छ पाणी
  2. साबण
  3. हात धुण्यासाठी बेसिन
  4. टॉवेल / रुमाल

कृती :

  1. प्रथम हात पाण्याने ओले करावेत.
  2. साबण लावून दोन्ही हात चोळावेत.
  3. बोटांच्या मधे, नखांच्या खाली व मनगटापर्यंत नीट घासावे.
  4. किमान २० सेकंद हात धुवावेत.
  5. स्वच्छ पाण्याने हात धुऊन कोरडे करावेत.

उद्देश :

साबण व पाण्याने हात स्वच्छ धुण्याची योग्य पद्धत शिकणे.

निरीक्षण :

  • हातावरील घाण व चिकटपणा निघून गेला.
  • हात स्वच्छ व सुगंधी वाटले.
  • स्वच्छतेची जाणीव झाली.

निष्कर्ष :

साबण व पाण्याने नियमितपणे हात धुतल्यास जंतू नष्ट होतात व आजार टाळता येतात. स्वच्छ हात हे चांगल्या आरोग्यासाठी आवश्यक आहेत.

प्रस्तावना :

नाडी म्हणजे हृदयाच्या ठोक्यामुळे रक्तवाहिन्यांमध्ये होणारी हालचाल होय. नाडी परीक्षणामुळे हृदयाचे ठोके, रक्ताभिसरण व आरोग्यस्थितीची माहिती मिळते. डॉक्टर नाडी तपासून रुग्णाच्या तब्येतीचा अंदाज घेतात.

साहित्य :

  1. घड्याळ / स्टॉपवॉच
  2. वही
  3. पेन
  4. खुर्ची

कृती :

  1. व्यक्तीस शांत बसवावे.
  2. मनगटावर अंगठ्याजवळ दोन बोटांनी नाडी शोधावी.
  3. नाडी हलके दाबून जाणवू द्यावी.
  4. १ मिनिटात येणाऱ्या ठोक्यांची संख्या मोजावी.
  5. नोंद वहीत लिहावी.

उद्देश :

नाडी परीक्षण करून हृदयाच्या ठोक्यांची गती जाणून घेणे.

निरीक्षण :

  • नाडी नियमितपणे जाणवली.
  • एका मिनिटातील ठोक्यांची संख्या मोजता आली.
  • शांत अवस्थेत नाडी सामान्य होती.

निष्कर्ष :

नाडी परीक्षणामुळे हृदयाच्या ठोक्यांची माहिती मिळते. नियमित नाडी परीक्षण केल्याने आरोग्याची स्थिती समजण्यास मदत होते.

प्रस्तावना :

श्वसनदर म्हणजे एका मिनिटात होणाऱ्या श्वासोच्छवासांची संख्या होय. श्वसनदर मोजल्याने व्यक्तीच्या आरोग्याची स्थिती समजते. आजार, ताप किंवा व्यायामानंतर श्वसनदर बदलू शकतो.

साहित्य :

  1. घड्याळ / स्टॉपवॉच
  2. वही
  3. पेन
  4. खुर्ची

कृती :

  1. व्यक्तीस शांतपणे बसवावे किंवा झोपवावे.
  2. छातीची वर-खाली होणारी हालचाल निरीक्षण करावी.
  3. एका मिनिटात होणारे श्वास मोजावेत.
  4. मोजलेला श्वसनदर वहीत नोंदवावा.
  5. आवश्यक असल्यास पुन्हा मोजणी करावी.

उद्देश :

श्वसनदर मोजून व्यक्तीच्या श्वसनक्रियेची माहिती मिळवणे.

निरीक्षण :

  • शांत अवस्थेत श्वसनदर नियमित दिसला.
  • एका मिनिटातील श्वासांची संख्या मोजता आली.
  • हालचाल किंवा व्यायामानंतर श्वसनदर वाढलेला दिसला.

निष्कर्ष :

श्वसनदर मोजल्याने श्वसनक्रियेची व आरोग्यस्थितीची माहिती मिळते. नियमित श्वसनदर मोजणे आरोग्य तपासणीसाठी उपयुक्त आहे.

प्रस्तावना :

आपल्या शरीराला योग्य प्रमाणात ऊर्जा व वाढीसाठी पोषणमूल्य असलेल्या अन्नाची आवश्यकता असते. अन्नामध्ये प्रथिने, कर्बोदके, चरबी, जीवनसत्वे आणि खनिजे असतात. या पोषक घटकांचा अभ्यास केल्यास संतुलित आहार घेण्यास मदत होते.

साहित्य :

  1. विविध अन्नपदार्थ (तांदूळ, गहू, फळे, भाजी, दूध, अंडी इ.)
  2. पोषणमूल्य चार्ट
  3. वही
  4. पेन

कृती :

  1. वेगवेगळ्या अन्नपदार्थांची यादी तयार करा.
  2. प्रत्येक अन्नपदार्थात कोणते पोषक घटक आहेत ते पोषणमूल्य चार्ट पाहून शोधा.
  3. पोषक घटक वहीत नोंदवा.
  4. अन्नाचे प्रकार व त्यातील पोषक घटकांची तुलना करा.

उद्देश :

अन्नातील विविध पोषक घटक ओळखणे व संतुलित आहार तयार करणे शिकणे.

निरीक्षण :

  • कर्बोदके तांदूळ, गहू व बटाट्यात जास्त होते.
  • प्रथिने अंडी, दूध व कडधान्यात जास्त असतात.
  • जीवनसत्वे व खनिजे फळे, भाजी व दूधात उपलब्ध आहेत.

निष्कर्ष :

अन्नातील पोषक घटक ओळखल्याने शरीरासाठी आवश्यक ऊर्जा, वाढ व आरोग्य टिकवण्यासाठी संतुलित आहार घेणे शक्य होते.

प्रस्तावना :

पिण्याच्या पाण्यात जीवाणू व जंतू असू शकतात, जे आजार निर्माण करतात. क्लोरिनेशन म्हणजे पाण्यात योग्य प्रमाणात क्लोरिन (Chlorine) घालून ते शुद्ध करणे. हे पाणी सुरक्षित बनवण्यासाठी व संसर्ग टाळण्यासाठी उपयोगी आहे.

साहित्य :

  1. गंदे पाणी
  2. क्लोरिन (सोडियम हायपोक्लोराइट)
  3. ग्लास / बाटली
  4. चमचा
  5. ग्लासेस / कप

कृती :

  1. गंद्या पाण्याचा ग्लास घ्या.
  2. त्यात थोडे क्लोरिन (सोडियम हायपोक्लोराइट) घाला – साधारण 2–3 थेंब प्रति लिटर पाणी.
  3. चमच्याने पाणी नीट हलवा.
  4. ३० मिनिटे थोडे ठेवून पाणी शुद्ध होऊ द्या.
  5. नंतर पाणी पाहा किंवा चव घेऊन सुरक्षिततेची तपासणी करा.

उद्देश :

पिण्याच्या पाण्यातील जीवाणू नष्ट करून पाणी शुद्ध करणे.

निरीक्षण :

  • पाणी मऊ व स्वच्छ दिसले.
  • रंग किंवा वास बदलला नाही.
  • पाणी सुरक्षित बनले असल्याचे समजले.

निष्कर्ष :

क्लोरिनेशन पाण्यातील हानिकारक जीवाणू नष्ट करण्यास उपयुक्त आहे. योग्य प्रमाणात क्लोरिन वापरल्यास पाणी सुरक्षित पिण्यास योग्य बनते.

प्रस्तावना :

शाळेतील प्रयोगशाळा किंवा घरच्या छोट्या प्रयोगांमध्येही सुरक्षा नियम पाळणे अत्यंत आवश्यक आहे. सुरक्षिततेचे उपाय न पाळल्यास जखमा, अपघात किंवा रासायनिक इजा होऊ शकते. या उपक्रमातून सुरक्षिततेचे महत्त्व शिकता येते.

साहित्य :

  1. प्रयोगशाळा / घरातील साधनसामग्री
  2. सुरक्षा उपकरणे – ग्लासेस, हातमोजे, कोट
  3. फर्स्ट-एड किट
  4. साफ-सुथरे भांडे, चमचे, पॅड
  5. नोटबुक व पेन

कृती :

  1. प्रयोग सुरू करण्यापूर्वी हात धुवा व सुरक्षा उपकरणे वापरा.
  2. रसायन व भांड्यांचा योग्य वापर करा.
  3. उघड flames व गरम भांड्यांपासून काळजी घ्या.
  4. कोणतेही अपघात झाल्यास फर्स्ट-एड किट वापरा किंवा शिक्षकांना कळवा.
  5. प्रयोग संपल्यानंतर सर्व साहित्य नीट साफ करा व जागा स्वच्छ ठेवा.

उद्देश :

प्रयोग करताना स्वतःचे व इतरांचे आरोग्य सुरक्षित ठेवणे आणि अपघात टाळणे.

निरीक्षण :

  • हात व कपाळ स्वच्छ ठेवले.
  • कोणताही अपघात झाला नाही.
  • सर्व साहित्य व्यवस्थित ठेवल्याने प्रयोग सुरळीत पार पडला.

निष्कर्ष :

सुरक्षा नियम पाळल्याने प्रयोग सुरक्षित व यशस्वी होतो. सुरक्षिततेची काळजी घेणे आवश्यक आहे, कारण त्यामुळे अपघात टाळता येतात आणि आरोग्य टिकते.