१) सर्वे

  • परिसरात झाडांची गरज आहे का?
  • लोकांना कोणत्या प्रकारची रोपे हवी आहेत? (फुलझाडे, फळझाडे, शोभेची झाडे)
  • घरगुती नर्सरीबाबत लोकांची रुची आहे का?
  • झाडे खरेदी करण्यासाठी किती खर्च करायला तयार आहेत?

२) साहित्य

  • जमीन / कुंड्या / ट्रे
  • चांगली माती
  • बियाणे / रोपे
  • पाणी
  • पाणी देण्याचा कॅन / पाईप
  • सावली जाळी (Shade net)
  • फावडे, खुरपे
  • लेबल व मार्कर

३) उद्देश

  • नर्सरी नियोजनाची माहिती मिळवणे
  • रोपे तयार करण्याची प्रक्रिया समजून घेणे
  • पर्यावरण संवर्धनाबद्दल जागरूकता वाढवणे
  • स्वयंरोजगाराची संधी निर्माण करणे

४) कृती

  1. नर्सरीसाठी योग्य जागेची निवड करावी.
  2. माती व शेणखत योग्य प्रमाणात मिसळावे.
  3. कुंड्या किंवा ट्रेमध्ये माती भरावी.
  4. बियाणे पेरून हलके पाणी द्यावे.
  5. रोपांना नियमित पाणी व देखभाल करावी.
  6. गरजेनुसार सावली व संरक्षण द्यावे.
  7. वाढीनुसार रोपांची छाटणी व वर्गीकरण करावे.

५) निरीक्षण

  • योग्य माती व पाणी दिल्यास रोपे लवकर वाढतात
  • सावलीमुळे कोवळ्या रोपांचे संरक्षण होते
  • नियमित देखभालीमुळे रोपे निरोगी राहतात
  • लेबलिंगमुळे ओळख व व्यवस्थापन सोपे होते

६) निष्कर्ष

  • नर्सरी प्लॅनिंगमुळे दर्जेदार रोपे तयार होतात
  • पर्यावरण संवर्धनासाठी नर्सरी उपयुक्त आहे
  • कमी भांडवलात स्वयंरोजगाराची संधी मिळते
  • झाडांची उपलब्धता वाढवण्यास मदत होते

१) सर्वे

  • लोकांना मातीविना शेतीबद्दल माहिती आहे का?
  • हायड्रोपोनिक पद्धतीने पिकवलेली भाजी वापरतात का?
  • पाणी बचतीसाठी ही पद्धत उपयुक्त वाटते का?
  • शहरी भागात हायड्रोपोनिक शेती शक्य आहे का?

२) साहित्य

  • पाण्याची टाकी
  • पोषक द्रावण (Nutrient Solution)
  • PVC पाईप / ट्रे
  • नेटकप (Net pots)
  • कोकोपीट / रॉकवूल
  • बियाणे (लेट्यूस, पालक, मेथी इ.)
  • पाणी पंप
  • एअर पंप (ऐच्छिक)
  • pH मीटर / TDS मीटर

३) उद्देश

  • मातीविना शेतीची संकल्पना समजून घेणे
  • कमी पाण्यात जास्त उत्पादन कसे घेता येते ते जाणून घेणे
  • आधुनिक शेती तंत्रज्ञानाचा अभ्यास करणे
  • शहरी व मर्यादित जागेत शेतीची शक्यता तपासणे

४) कृती

  1. पाण्याची टाकी व पाईप प्रणाली तयार करावी.
  2. पोषक द्रावण पाण्यात योग्य प्रमाणात मिसळावे.
  3. बियाणे कोकोपीट/रॉकवूलमध्ये उगवावीत.
  4. रोपे नेटकपमध्ये ठेवून पाईपमध्ये बसवावीत.
  5. पंपद्वारे पोषक द्रावण फिरवावे.
  6. नियमितपणे pH व पाणी पातळी तपासावी.
  7. योग्य प्रकाश व हवा द्यावी.

५) निरीक्षण

  • कमी पाण्यात झाडांची वाढ जलद होते
  • माती नसल्यामुळे रोग कमी होतात
  • pH संतुलन महत्त्वाचे असते
  • भाजीपाला स्वच्छ व निरोगी वाढतो

६) निष्कर्ष

  • हायड्रोपोनिक शेती ही आधुनिक व शाश्वत पद्धत आहे
  • पाणी व जागेची बचत होते
  • शहरी शेतीसाठी अतिशय उपयुक्त आहे
  • भविष्यातील शेतीसाठी ही प्रभावी उपाययोजना आहे

प्रस्तावना :

मका हे महत्त्वाचे अन्नधान्य पीक आहे. मक्याच्या रोपांवर किडींचा प्रादुर्भाव झाल्यास उत्पादनात मोठी घट होते. त्यामुळे किडींचे वेळीच नियंत्रण करणे आवश्यक असते. यासाठी फवारणी हा प्रभावी उपाय आहे.

उद्देश :

  1. मक्याच्या रोपांवरील किडींचा प्रादुर्भाव कमी करणे.
  2. पिकाची वाढ चांगली होण्यासाठी संरक्षण करणे.
  3. उत्पादनात होणारे नुकसान टाळणे.

साहित्य :

  1. किडनाशक औषध
  2. पाणी
  3. फवारणीची बाटली (बॉटल)
  4. मोजमापासाठी कप
  5. हातमोजे (सुरक्षेसाठी)

कृती :

सर्वप्रथम फवारणीच्या बाटलीत आवश्यक प्रमाणात पाणी घेतले. त्यामध्ये योग्य प्रमाणात किडनाशक औषध मिसळले. मिश्रण नीट हलवून घेतले. त्यानंतर मक्याच्या रोपांवर समान रीतीने बॉटलने फवारणी केली. फवारणी सकाळी किंवा संध्याकाळी केली.

निरीक्षण :

फवारणीनंतर काही दिवसांत रोपांवरील किडी कमी झालेल्या दिसून आल्या. रोपांची पाने हिरवी व ताजीतवानी दिसू लागली. पिकाची वाढ सुधारलेली आढळली.

निष्कर्ष :

योग्य वेळी व योग्य पद्धतीने फवारणी केल्यास मक्याच्या रोपांवरील किडींचे प्रभावी नियंत्रण होते. यामुळे पिकाची वाढ चांगली होते व उत्पादन वाढण्यास मदत होत.

प्रस्तावना :

शेळीपालन हा ग्रामीण भागातील महत्त्वाचा व्यवसाय आहे. शेळीचे आरोग्य चांगले ठेवण्यासाठी तिच्या वजनानुसार योग्य प्रमाणात खाद्य देणे आवश्यक असते. त्यामुळे शेळीचे वजन काढणे व त्यानुसार खाद्य ठरवणे हे शिकणे महत्त्वाचे आहे.

उद्देश :

  1. शेळीचे अचूक वजन काढणे शिकणे.
  2. वजनानुसार खाद्याचे प्रमाण ठरवणे.
  3. शेळीचे आरोग्य व वाढ सुधारण्यास मदत करणे.

साहित्य :

  1. वजन काटा / मोजमाप टेप
  2. शेळी
  3. नोंद वही
  4. पेन
  5. खाद्य (चारा)
  6. रसी

कृती :

सर्वप्रथम शेळीला वजन काट्यावर उभे केले किंवा मोजमाप टेपने छातीचा घेर व लांबी मोजली. मिळालेल्या मोजमापावरून शेळीचे वजन अंदाजे काढले. त्या वजनानुसार दररोज देण्यात येणारे खाद्याचे प्रमाण ठरवले. ठरवलेले खाद्य शेळीला नियमित दिले.

निरीक्षण :

वजनानुसार खाद्य दिल्यामुळे शेळीची भूक सुधारली. शेळी अधिक सक्रिय दिसली. काही दिवसांत वजन व आरोग्यात सुधारणा दिसून आली.

निष्कर्ष :

शेळीचे वजन काढून त्यानुसार योग्य प्रमाणात खाद्य दिल्यास शेळी निरोगी राहते. तिची वाढ चांगली होते व शेळीपालन अधिक फायदेशीर ठरते.

१) प्रस्तावना

शेतामध्ये गायीचे अचूक वजन मोजणे महत्त्वाचे असते. वजनावरून गायीचे योग्य खाद्य, औषधांचे प्रमाण व आरोग्याची स्थिती ठरवता येते. वजन काटा उपलब्ध नसल्यास मेजर टेप (ठेप) वापरून गायीचे अंदाजे वजन काढता येते. या पद्धतीने मिळालेल्या वजनावरून गायीस आवश्यक खाद्य निश्चित करता येते.

२) उद्देश

  1. मेजर टेपच्या सहाय्याने गायीचे वजन काढणे.
  2. वजनाच्या आधारे गायीस योग्य प्रमाणात खाद्य ठरवणे.
  3. गायीचे आरोग्य व वाढ सुधारण्यास मदत करणे.
  4. कमी खर्चात वजन मोजण्याची पद्धत शिकणे.

३) साहित्य

  1. मेजर टेप (ठेप)
  2. वही व पेन
  3. वजन मोजण्याचे तक्ते / सूत्र
  4. खाद्याची यादी (हिरवा चारा, सुका चारा, दाणेदार खाद्य)
  5. गायीला उभे ठेवण्यासाठी मोकळी जागा

४) कृती

  1. गाय सपाट जमिनीवर सरळ उभी केली.
  2. मेजर टेप गायीच्या छातीभोवती (पायांच्या मागे) लावून माप घेतले.
  3. मिळालेल्या मापाच्या आधारे तक्त्याचा वापर करून गायीचे अंदाजे वजन काढले.
  4. काढलेल्या वजनानुसार गायीला लागणाऱ्या खाद्याचे प्रमाण ठरवले.
  5. सर्व मोजमाप वहीत नोंदवले.

५) निरीक्षण

  1. मेजर टेपने काढलेले वजन अंदाजे पण उपयुक्त ठरले.
  2. वजन जास्त असलेल्या गायीला अधिक खाद्य लागते हे दिसून आले.
  3. कमी वजनाच्या गायीस संतुलित व पोषक खाद्य देणे आवश्यक आहे.
  4. ही पद्धत सोपी, जलद व खर्चिक नसलेली आहे.

६) निष्कर्ष

मेजर टेपच्या सहाय्याने गायीचे वजन सहजपणे काढता येते. या वजनाच्या आधारे योग्य खाद्य दिल्यास गायीचे आरोग्य चांगले राहते व दूध उत्पादनात वाढ होते. वजन काटा नसताना ही पद्धत शेतकऱ्यांसाठी अत्यंत उपयुक्त आहे.